II SA/Gd 581/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE G. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 18 grudnia 2008r. Nr [...], którą ustalono jednorazowe opłatę adiacencką w wysokości 5.319,00 zł. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji reguluje art. 61 § 3 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 tej ustawy postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z konstrukcji normy prawnej zawartej w art. 63 § 3 omawianej ustawy wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2009r. w sprawie sygn. akt I OZ 1077/09, niepublikowane). Wskazać należy, że, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008r. sygn. akt II OZ 404/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z analizy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, że strona nie wskazała żadnych okoliczności, które dałyby podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie wskazane w wyżej powołanym przepisie przesłanki zachodzą. Nie wskazano nawet jakie dochody osiąga skarżący. Sąd wskazuje, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga, że jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu (czynności) jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 omawianej ustawy, przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku. (por. Postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008r. sygn. akt I OZ 28/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W przedmiotowej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca należności pieniężnej. Egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. Z tych też względów Sąd uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Podkreślić należy, że strona występująca z wnioskiem nie wykazała, że w przedmiotowej sprawie mogą zaistnieć określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanki. Prócz bowiem złożenia wniosku skarżący nie powołał w nim żadnych okoliczności, które uprawdopodobniłyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.