Art. 32. 1. Do przesyłek bagażowych nadawanych przez uczestników przewozu grupowego lub organizatora w komunikacji otwartej stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-31. 2. Do przesyłek bagażowych nadawanych przez organizatora w komunikacji zamkniętej stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-28, z wyjątkiem przepisu art. 25 ust. 2. 3. Umowa przewozu grupowego określa dopuszczalne r

Art. 32. (pominięty)

Art. 32. (pominięty)

Art. 32. Do przesyłek bagażowych nadawanych przez organizatora przewozu grupowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-28, z wyjątkiem przepisu art. 25 ust. 2.

Art. 32. 1. Przemieszczający materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, w przypadku gdy przemieszczenie tych materiałów będzie następować tranzytem przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, jest obowiązany zawiadomić właściwe organy tych państw o zamiarze przemieszczania materiałów wybuchowych oraz uzyskać ich zgodę na tranzyt. 2. W przypadku gdy prawo państwa członkows

Art. 32. 1. W przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli rozpoczęcia przewozu towaru przez kierującego bez numeru referencyjnego, dokumentu zastępującego zgłoszenie i potwierdzenia przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie albo dokumentu, o którym mowa w art. 3 ust. 7, kierujący podlega karze grzywny w wysokości od 5000 do 7500 zł. 2. Kontrolującemu będącemu: - przy

Art. 32. Do przesyłek bagażowych nadawanych przez organizatora przewozu grupowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-28, z wyjątkiem przepisu art. 25 ust. 2.

Art. 32. Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie usprawnienie procedur wydawania zezwoleń zagranicznych, może upoważnić do wydawania tych dokumentów: 1) w drodze zarządzenia - kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, na określonych warunkach, 2) w drodze rozporządzenia - polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przew

Problematyka przedawnienia została w znacznej mierze uregulowana w Konwencji CMR, a zatem tylko w nieuregulowanym zakresie tj. w pewnych aspektach w zakresie przerwania biegu terminu przedawnienia lub jego zawieszenia (art. 32 ust.3 konwencji) zastosowanie mają przepisy polskich ustaw. Postępowanie zgodne z umową wyklucza możliwość uznania danego zachowania za niedbalstwo skutkujące przypisaniem z

a. Na gruncie art. 32 ust. 1 Konwencji CMR zasada z art. 118 zd. 2 k.c. nie ma zastosowania i trzyletni termin przedawnienia upływa nie z końcem roku kalendarzowego, ale w tym dniu ostatniego roku, który datą odpowiada dniowi początkowemu terminu. b. Reklamacja musi być zawsze skierowana do przewoźnika i to przewoźnika „bezpośredniego" (dla nadawcy), gdyż skierowanie reklamacji do przewoźnika będą

Zgodnie z art. 17 ust. 1 Konwencji CMR, przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpi w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy. Konwencja nie reguluje w sposób odrębny kwestii dotyczącej zamiany ładunków w trakcie przeprowadzanego rozładunku, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku, gd

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż

W razie uszkodzenia przesyłki przewoźnik płaci kwotę, o którą obniżyła się wartość towaru obliczoną według wartości towaru ustalonej zgodnie z art.23 ust.1, 2 i 4 Konwencji CMR.

<p> <strong> <!-- -->sprostowany wyrok</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 32/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 6 lutego 2026 roku</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: sędzia Radosław Florek</strong> </p> <p>po rozpoznaniu 6

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż

Zastrzeżenie przez strony w zleceniu transportowym kary umownej w dostawie towaru, sprzeciwia się obowiązującym przepisom prawa, tj. przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) mającymi charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących, kwestia odszkodowania za opóźnienie w dostawie towaru jest bowiem uregulowana przepisami tej konwencji, a zatem postano