Artykuł 17 1. Po upływie trzech lat obowiązywania Umowy, każda Umawiająca się Strona, w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, może zaproponować zwołanie konferencji w celu zrewidowania tekstu Umowy. Sekretarz Generalny zawiadomi o tej propozycji wszystkie Umawiające się Strony i zwoła konferencję rewizyjną, jeżeli w ciągu czterech mi

Artykuł 17 Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego 1. Umawiające się Strony potwierdzają swoje zobowiązania wynikające z Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, sporządzonej w Montrealu dnia 28 maja 1999 r. (Konwencja Montrealska), 2. Umawiające się Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy, zasady i procedury spełniały

Art. 34. Prawo właściwe dla pozaumownej odpowiedzialności cywilnej wynikającej z wypadków drogowych określa Konwencja o prawie właściwym dla wypadków drogowych, sporządzona w Hadze dnia 4 maja 1971 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 63, poz. 585).

Artykuł 17 1. Po upływie trzech lat obowiązywania Umowy, każda Umawiająca się Strona, w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, może zaproponować zwołanie konferencji w celu zrewidowania tekstu Umowy. Sekretarz Generalny zawiadomi o tej propozycji wszystkie Umawiające się Strony i zwoła konferencję rewizyjną, jeżeli w ciągu czterech mies

Art. 17. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać uprawnień konsumenta przewidzianych w ustawie. W takich przypadkach stosuje się przepisy ustawy.

Art. 17. 1. Za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie środka transportu lub towaru w wyznaczonym miejscu pobiera się opłaty. 2. Za opłaty, o których mowa w ust. 1, odpowiada solidarnie przewoźnik i podmiot obowiązany do złożenia zgłoszenia. 3. Dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla wyznaczonego miejsca, do którego został skierowany lub usunięty środek transportu wraz

Art. 17. Nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16e.

Artykuł 17 23Zmieniony drugą zmianą. 1. Każde państwo podczas podpisywania niniejszej umowy lub składania dokumentu ratyfikacji bądź przystąpienia albo w dowolnym czasie późniejszym może oświadczyć w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, że obowiązywanie niniejszej umowy rozciąga na wszystkie lub niektóre terytoria, za kt

Zgodnie z art. 17 ust. 1 Konwencji CMR, przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpi w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy. Konwencja nie reguluje w sposób odrębny kwestii dotyczącej zamiany ładunków w trakcie przeprowadzanego rozładunku, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku, gd

Zastrzeżenie przez strony w zleceniu transportowym kary umownej w dostawie towaru, sprzeciwia się obowiązującym przepisom prawa, tj. przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) mającymi charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących, kwestia odszkodowania za opóźnienie w dostawie towaru jest bowiem uregulowana przepisami tej konwencji, a zatem postano

Problematyka przedawnienia została w znacznej mierze uregulowana w Konwencji CMR, a zatem tylko w nieuregulowanym zakresie tj. w pewnych aspektach w zakresie przerwania biegu terminu przedawnienia lub jego zawieszenia (art. 32 ust.3 konwencji) zastosowanie mają przepisy polskich ustaw. Postępowanie zgodne z umową wyklucza możliwość uznania danego zachowania za niedbalstwo skutkujące przypisaniem z

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Asesor WSA Katarzyna Borońska, Anna Kuczyńska-Szczytkowska, (sprawozdawca), Protokolant specjalista Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi Ł.C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu

<p>Sygn. akt XI GC 717/25</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem złożonym w dniu 9 lipca 2025 roku powódka <span class="anon-block">(...)</span> spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">O.</span>-<span class="anon-block">A.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">C.

"Niemożliwość wykonania umowy zgodnie z jej warunkami powinna być oceniana w sposób zobiektywizowany. Nie chodzi więc wyłącznie o niemożliwość jej wykonania przez danego przewoźnika jego siłami. Należy wziąć pod uwagę to, że przewoźnik może posługiwać się osobami trzecimi przy wykonywaniu swojego zobowiązania (art. 3 CMR). Jeżeli zatem przewoźnik nie jest w stanie sam przewieźć towaru (np. jego je