Art. 125. § 1. Do podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej oraz jego pełnomocnika stosuje się odpowiednio dotyczące podejrzanego, oskarżonego i obrońcy przepisy: art. 72, 74 § 1, art. 75-79, 81, 84-86, 157 § 1 i 2, art. 174-176, 182, 185, 186, 300, 301, 315 § 1, art. 316, 321, 323 § 2, art. 334 § 2, art. 337, 353 § 2, art. 386, 389 i 390, 431 § 2 i 3, art. 434-435, 440, 443,

Art. 840. § 1. Dłużnik może w drodze procesu żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia: 1) jeżeli przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności; 2) jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe,

Art. 125. Pisma procesowe obejmują wnioski i oświadczenia stron składane poza rozprawą.

Art. 840. § 1. Przechowawca nie może oddać rzeczy na przechowanie innej osobie, chyba że jest do tego zmuszony przez okoliczności. W wypadku takim obowiązany jest zawiadomić niezwłocznie składającego, gdzie i u kogo rzecz złożył, i w razie zawiadomienia odpowiedzialny jest tylko za brak należytej staranności w wyborze zastępcy. § 2. Zastępca odpowiedzialny jest także względem składają

Art. 125. 1. Nie można nałożyć kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat. 2. Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.

Art. 125. § 1. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Jeżeli stwierdzone w ten s

Art. 125. § 1. Na zasadach określonych w art. 124 pracownicy mogą przyjąć wspólną odpowiedzialność materialną za mienie zakładu pracy powierzone im łącznie z obowiązkiem wyliczenia się. Podstawą łącznego powierzenia mienia jest umowa o współodpowiedzialności materialnej, zawarta przez pracowników z zakładem pracy. § 2. Pracownicy ponoszący wspólną odpowiedzialność materialną odpowiada

Art. 125. Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1996 r. o łączeniu i grupowaniu niektórych banków w formie spółki akcyjnej (Dz. U. Nr 90, poz. 406 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 770).

<p>Sygn. akt VII Ka 840/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2025 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski</p> <p>Protokolant: pomoc sekretarza Zuzanna Pietrzak</p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Zbigniewa Czerwińskiego</p

<p>Sygnatura akt IV P 840/25</p> <p> <strong> <!-- -->gm</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 lutego 2026 r.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: asesor sądowy Katarzyna Grabek</strong>

1. Artykuł 480 k.c. kreuje podstawę prawną dla jednego z roszczeń będących elementami systemu odpowiedzialności dłużnika za naruszenie zobowiązania. System został uregulowany w Dziale II „Skutki niewykonania zobowiązań” tytułu VII „Wykonanie zobowiązań i skutki ich niewykonania” księgi trzeciej „Zobowiązania” Kodeksu cywilnego. We wskazanej jednostce redakcyjnej, art. 471 k.c. – 475 k.c. regulują

<p> <strong> <!-- -->sygn. akt IV Ka 840/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 05 marca 2024 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia Anna Gąsior - Majch

1. Artykuł 480 k.c. kreuje podstawę prawną dla jednego z roszczeń będących elementami systemu odpowiedzialności dłużnika za naruszenie zobowiązania. System został uregulowany w Dziale II „Skutki niewykonania zobowiązań” tytułu VII „Wykonanie zobowiązań i skutki ich niewykonania” księgi trzeciej „Zobowiązania” Kodeksu cywilnego. We wskazanej jednostce redakcyjnej, art. 471 k.c. – 475 k.c. regulują

Przepis art. 125 § 1 k.c. stanowi lex specialis w stosunku do art. 118 k.c. o tyle, że inaczej niż w przypadku tego ostatniego przepisu termin przedawnienia należy liczyć przy uwzględnieniu reguł z art. 112 k.c., a tym samym koniec terminu przedawnienia nie przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 840/23</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Skarga apelacyjna obwinionego <span class="anon-block">G. Ś.</span> nie zasługuje na uwzględnienie. </strong> </p> <p>Tytułem wstępu, przed odniesieniem się do treści apelacji, Sąd Okręgowy będąc do tego ustawowo zobligowany, zbadał, czy w sprawie nie wystąpiły uchybienia, o których mowa w <a

<p>Sygn. akt II K 180/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 lipca 2025 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Bochni – II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Agnieszka Wróbel</p> <p>Protokolant: Dagmara Kornaś</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 07/07/2025 r. i 28/07/2025 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. M.</s