Art. 63. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r

Art. 481. § 1. Do czynności w postępowaniu nakazowym i upominawczym, które należą do zakresu działania państwowych biur notarialnych, właściwe jest biuro w siedzibie sądu (wydziału zamiejscowego sądu powiatowego, ośrodka zamiejscowego sądu wojewódzkiego), który byłby właściwy dla sprawy. § 2. Sąd, o którym mowa w paragrafie poprzedzającym, jest właściwy do czynności, które w postępow

Art. 63. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, 1467, 1499 i 1544) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 174: a) w § 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: „ ” , 6) jeżeli zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję albo zarząd sukcesyjny wygasł, w przypa

Art. 363. § 1. Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. § 2. Mimo niedopuszczalności odrębnego zaskarżenia nie stają się prawomocne postanowienia podlegające rozpoznaniu przez sąd rewizyjny, gdy sąd ten rozpoznaje sprawę, w której je wydano. § 3. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono

Art. 61. W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. - Kodeks handlowy (Dz. U. Nr 57, poz. 502, z 1946 r. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 34, poz. 312, z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1988 r. Nr 41, poz. 326, z 1990 r. Nr 17, poz. 98 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 35, poz. 155, Nr 94, poz. 418 i Nr 111, poz. 480, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z

Art. 421. W ustawie z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, z późn. zm.25)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 265 i 1161 oraz z 2015 r. poz. 4.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 14 uchyla się § 3; 2) art. 85 otrzymuje brzmienie: „ ” ; Art. 85. § 1. W prz

Art. 597. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989

Art. 63. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989

Artykuł 483 § 1 k.c. ogranicza zastosowanie kary umownej tylko do przypadku niewykonania zobowiązania niepieniężnego, czyli takiego, którego przedmiotem od chwili jego powstania nie jest suma pieniężna (358^1^ § 1 k.c.).

<p>Sygn. akt I C 363/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 2 grudnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (..

1. Artykuł 480 k.c. kreuje podstawę prawną dla jednego z roszczeń będących elementami systemu odpowiedzialności dłużnika za naruszenie zobowiązania. System został uregulowany w Dziale II „Skutki niewykonania zobowiązań” tytułu VII „Wykonanie zobowiązań i skutki ich niewykonania” księgi trzeciej „Zobowiązania” Kodeksu cywilnego. We wskazanej jednostce redakcyjnej, art. 471 k.c. – 475 k.c. regulują

1. Artykuł 480 k.c. kreuje podstawę prawną dla jednego z roszczeń będących elementami systemu odpowiedzialności dłużnika za naruszenie zobowiązania. System został uregulowany w Dziale II „Skutki niewykonania zobowiązań” tytułu VII „Wykonanie zobowiązań i skutki ich niewykonania” księgi trzeciej „Zobowiązania” Kodeksu cywilnego. We wskazanej jednostce redakcyjnej, art. 471 k.c. – 475 k.c. regulują

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 363/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK ŁĄCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 lutego 2024 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> sędzia Katarzyna Powalska</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong>Joanna Wołczyńska - Kalu

<p>Sygn. akt I C 363/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Warszawa, dnia 10 stycznia 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia (del.) Marcin Polit</p> <p>Protokolant sekretarz sądowy Dominika Głębocka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 roku w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>spraw

Artykuł 483 § 1 k.c. ogranicza zastosowanie kary umownej tylko do przypadku niewykonania zobowiązania niepieniężnego, czyli takiego, którego przedmiotem od chwili jego powstania nie jest suma pieniężna (art. 358[1] § 1 k.c.).

Na gruncie przepisów procesowych (de facto zatem przepisów prawa publicznego) nie ma zastosowania przepis art. 781 § 2 k.c. stanowiący, że oświadczenie woli złożone w formie elektronicznej jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej. Regulacja ta bowiem ma znaczenie na gruncie materialnoprawnym, nie zaś procesowym. Ważność czy też skuteczność na gruncie prawa materialnego umowy