Art. 26. Nie można wymierzyć kary aresztu zasadniczej lub zastępczej, jeżeli warunki osobiste sprawcy uniemożliwiają odbycie tej kary.

Art. 26. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 i z 1999 r. Nr 83, poz. 931) w art. 213 skreśla się § 3.

Art. 26. Budowa i utrzymanie przepraw promowych położonych w ciągu drogi, z wyjątkiem jednostek przeprawowych, należy do zarządu tej drogi.

Art. 26. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715, z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 702 i 703, Nr 94, poz. 1037, Nr 103, poz. 1099, Nr 114, poz. 1191, Nr 116, poz. 1216 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 1189) skreśla się art. 139.

Art. 26. (pominięty)

Art. 26. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.13)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 112, poz. 769, Nr 120,

Art. 26. W sprawach koncesjonowania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 24, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178), z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.

Art. 26. Nie można wymierzyć kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, jeżeli warunki osobiste sprawcy uniemożliwiają odbycie tej kary.

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 85/26 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 26 marca 2026r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Karol Troć</p> </td> </tr> <tr> <td c

<table> <colgroup> <col width="42"/> <col width="12"/> <col width="22"/> <col width="11"/> <col width="55"/> <col width="49"/> <col width="6"/> <col width="99"/> <col width="22"/> <col width="7"/> <col width="35"/> <col width="12"/> <col width="16"/> <col width="85"/> <col width="28"/> <col width="13"/> <col width="14"/> <col width="12"/> <col width="62"/> <col width="98"/> </colgroup> <tr> <td co

<p>Sygn. akt I Ca 26/26</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 kwietnia 2026 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Łomży I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="164"/> <col width="424"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Tomasz Makaruk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td

zgodnie z art 734 kpc do udzielenia zabezpieczenia jest właściwy Sąd do którego należy rozpoznanie sprawy w pierwszej instancji,a więc Sąd właściwy rzeczowo i miejscowo.

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 385/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 26 lipca 2024 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <p>PrzewodniczącySędzia Sławomir Gosławski</p> <p>Protokolantsekretarz sądowy Bożena Sobczyk </p>

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I AGa 185/24 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 26 czerwca 2025 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">L.</span> I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="161"/> <col width="11"/> <col width="415"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td colspan="2"> <p>S

Artykuł 483 § 1 k.c. ogranicza zastosowanie kary umownej tylko do przypadku niewykonania zobowiązania niepieniężnego, czyli takiego, którego przedmiotem od chwili jego powstania nie jest suma pieniężna (art. 358[1] § 1 k.c.).

1. Przepisy regulujące dopuszczalność zażalenia (m.in. art. 35 § 3 k.p.k.) mają charakter wtórny, co oznacza, że ze swej istoty dopuszczają zaskarżalność tylko postanowień legalnych, tj. takich, które w ogóle mają prawo pojawić się w obrocie prawnym (najpierw musi zapaść postanowienie, które posiada podstawę prawną, a dopiero później można ustalać, czy na takie postanowienie służy zażalenie). Post